26 10 / 2012

Chapter 1   Binusinahan ni Marie yung gwardya. Binuksan niya ang bintana ng kotse niya. Nairita siya. “Nasaan ba yun si Kuya Pong?” sabi niya sa isipan. Isang beses lamang niya ito nakikita, sa gabi kapag nakauwi na siya sa bahay. Night duty kasi ito.

                  Naiirita siya. Naiirita siya dahil hindi niya maintindihan kung bakit sabik na sabik siyang makita ito. Kusang pinipisil ng kanyang mga hita ang kanyang ari at napapakagat siya ng labi. Maigi na lang at madilim ang tint ng bintana ng sasakyan niya. Hindi ito gwapo, pero malakas ang dating. Makisig ang katawan, matangkad, at parating nakangiti. Kahit anong pagsisimangot na gawin niya rito, parati ito nakangiti. "Peste." Binusinahan niya itong muli, bakas na bakas na ang pagkairita. 

                 Mga limang segundo pa ang nakalipas, saka ito sumulpot. Tumatakbo papunta sa guardhouse upang may pindutin na switch. Bumukas na ang gate.

                  ”Ma’am Marie. Pasensya na po. Nag-CR lang po ako.” Bakas ang hiya nito sa mukha, tipid na ngiti tulo y ang naibigay nito kay Marie.

                  Sinulyapan lamang ito ni Marie upang makita ang ngiti. Pinaharurot na ang kotse papasok ng bahay. “Nag-CR lang po ako.” Naalala niya.Halos pigain niya ang manibela. "Gaano kaya kahaba o kataba ang… Peste! Tumigil ka Marie. Mahiya ka nga. Gwardya yon!" pagpigil niya sa sarili."Eh ano naman? Hindi ba karpentero lamang si Hesus?" sabi ng puso niya."HEH!!"

 

                  Chapter 2 Hindi natanggal ng ligo ang init ng katawan niya para sa gwardiya. Siguro ay dahil walang tao sa bahay ng mga magulang niya kundi ang mga kasambahay, siya, at si Pong lamang. May business trip kasi ang mga ito sa Amerika.

                  Napagdesisyunan niyang magbabad sa indoor swimming pool nila. Sinuot niya ang presko’t paborito niyang basketball jersey. Yun lamang, wala nang iba. Wala siyang bra, bathing suit, o panty

                  Pagkapasok niya sa indoor swimming pool nila, ni-lock niya kaagad ang nag-iisang pintuan rito.  Dahan-dahan siyang bumaba sa hagdan ng pool."Anlamig." Umupo siya sa hagdan, napangiti siya sa sarili niya at isinara ang mga mata. 

                  Ngunit hindi niya talaga maialis sa isipan si Pong. Nakasampung ikot na ata siya ng pool, hindi niya ito mabura sa isipan. Inis siyang umalis ng pool at padabog na umupo sa isa sa mga may kutson na swimming pool lounge chairs. Tapos ay humiga na siya rito.

                  ”Ayaw kong magpigil ngayong gabi. Wala naman makakaalam.” sabi niya sa sarili. Napagdesisyunan niyang…..

 

                  Chapter 3 Hinatak niya pataas hanggang beywang ang kanyang jersey at bumukaka siya. Napapikit at napaungol. Bukakang-bukaka.  Ngunit kusang pinisil muli ng mga hita niya ang kanyang ari. Napaungol siyang muli. “Pong…” nasambit niya. Wala namang nakakarinig. Mag-isa lamang siya. Bumukaka siyang muli. Hinimas niya muna pataas at pababa ang kanyang mga hita. Saka dinama ng hinlalato niya ang kanyang tinggil. Basang-basa na ito. Hindi yung basa ng tubig na galing sa pool. Basa ito ng matinding pagka…..

                      Dahan-dahan niyang pinaiikot-ikot ang hinlalato niya sa kanyang tinggil. Sinulat niya nang paulit-ulit ang P-O-N-G rito, hanggang sa lalo itong naging madulas. Taas-baba. Taas-baba. Paikot. Paikot. Paikot. Paulit-ulit niya itong ginawa hanggang sa matinding init na ang nadarama niya. Napakibot siya. Hindi niya namalayang yung isang kamay niya’y halos durugin yung kutson ng kanyang kinauupuan. Tinigil niya ang paggalaw ng daliri niya. Ang balakang na naman niya ang kumilos. Hinayaan niyang ang tinggil niya ang kumiskis sa kanyang daliri. Taas-baba. Taas-baba. Paikot. Paikot. “Mmmm…..” Napakagat siya ng labi. Binilisan niya pa nang kaunti. “Mmmm…. Pong….” In-imagine niyang kinakantot siya ni Pong. “Aaaah… Pong…..” Binilisan niya pa lalo ang pag-giling. Ikiniskis niya ang tinggil niya sa hinlalato nang mas mabilis… nang mariin… at nang masarap… Para siyang may sapi sa pagkantot niya sa hinalalato niya. “Pong…….” Ngunit kulang pa rin. Kulang ang mumunti niyang daliri. Gusto niya ang ano… ang ano… ang ano… ni Pong.. “Mmmm… Pong… Tangina ka… Aaaah….”

              ”M-ma’am Marie?”

              

               Chapter 4 Nanlamig bigla ang buong katawan ni Marie. Sa hibang niya’y hindi niya ito narinig. Isinara niya agad ang kanyang mga hita."Narinig niya ba ako?" Maski hindi niya lingunin ang lalakeng nakatayo sa tabi, kilala niya kung kaninong boses iyon.

              ”K-kuya Pong?” Pagkukunwari pa niya.

              Hindi ito sumagot.

              ”Anong ginagawa mo rito?” Hindi niya pa rin ito nililingon. Napalunok siya. Umiinit  ang kanyang mga pisngi. Nakakahiya. Ni hindi na niya makuhang magalit. Nais na lamang niyang maglaho. “P-paano ka nakapasok? Ni-lock ko yung pintuan ah.” Nanginginig na ang kanyang boses.

              Hindi pa rin ito sumagot.

              Nilingon na niya. Nagulat siya sa itsura nito. Hindi niya maintindihan. Kunot-noo itong nakatitig sa kanya. Ngayon niya lamang ito nakitang kunot ang noo, na parang galit, na parang hindi sang-ayon sa nagawa niya. Pagkatapos nitong iwanan ang kanyang mga mata, ang tinitigan na naman nito ang kanyang mga hita. Dali-dali niyang hinatak pababa ang kanyang jersey upang maitago iyon. 

              ”Papaano ka nakapasok?” Tanong niya muli. Dinig na ang panginginig ng boses.

              ”Rumoronda kasi ako kanina tapos nakarinig ako ng ingay dito sa swimming pool. Tinanong ko si Yaya Celi kung nasaan ka.” Kunot pa rin ang noo. 

               "Hindi na siya nanganganopo sa akin. Asan na yung respeto?" Nakaramdam siya ng kirot sa dibdib.

               “Naka-lock yung pintuan ah.” Maski may suot siyang jersey, pakiramdam niya’y hubad na hubad siya dahil sa kahihiyan.

               “Ginamit ko yung duplicate key. Sabi kasi ni Yaya Celi, kanina ka pa raw tulog sa kwarto mo. Akala ko tuloy may trespasser.”

               “Aah…” Yun na lamang ang kaya niyang isagot. Hindi na niya makaya. Tumayo siya. Ngunit sa di inaasahan, hinawakan nito ang braso niya.

               “San ka pupunta?” Malambing na tanong nito.

               Siya naman ngayon ang hindi makasagot.

               “Iiwanan mo na ako?” Gamit ang isang kamay, hinawakan nito ang baba ni Marie. Itinaas nito kaunti ang mukha niya. Hindi pa rin siya makasagot.”Huy…” Lalong lumalambing ito. “Pagkatapos ng mga nakita ko?” Pinadaplis ni Pong ang labi niya sa labi ni Marie. “Pagkatapos ng mga narinig ko…? Hmm..?”

 Napatitig na si Marie. Uminit muli ang mukha niya. Kasabay nito ang gumuhit na init sa dibdib niya, pababa sa kanyang tiyan, pababa sa kanyang ari. Hindi siya makapagsalita. Nangingilid na ang kanyang mga luha.

              ”Nahihiya ka sa akin?” 

              Napatango na lamang siya.

              Ngumiti si Pong na parang bata. “Ako man… Kung mahuli mo man ako sa mga sandaling nasasambit ko ang pangalan mo habang ako’y….” Napangiti ito muli. “Mahihiya rin ako.”

 

               Chapter 5 Bago pa maintindihan ni Marie ang pag-amin ni Pong, hinagkan na siya nito. Sa pagkakataong ito’y mariin na ang mga halik. Nakapaso ang init na inidulot nito. Itinutulak niya ito palayo, ngunit wala namang nagawa iyon. Ang isang kamay ni Pong ay nasa likod na ng ulo niya, habang ang isa nama’y nakapulupot na sa kanyang beywang. Naiwan na siya ng kanyang kakaunting katinuan. Ang mga kamay at braso niya ay nagmistulang may sariling utak. Pumulupot ito sa leeg ng gwardya.

               Gumapang ang kamay ni Pong pababa sa kanyang puwit. Salitan niya itong hinimas at piniga. Isiningit ang mga daliri sa hiwa ng ari niya. Narinig na lamang niya itong umungol habang nanggigigil na idiniin nito ang matigas na ari na gusto nang kumawala, sa ari ni Marie.

                ”Hubarin mo yang jersey mo at humiga ka diyan ulit.” Marahang utos ni Pong.

                Sinunod niya ito. “Bahala na..” Hinubad niya ang jersey at humiga siya muli sa malambot na lounge chair. Pinagmasdan niya si Pong. Bakas sa mga mata nito ang pagkasabik sa kanya. Lalong nag-init ang katawan niya. Lalong namula ang kanyang mga pisngi. 

                ”Habang tinatanggal ko ang mga suot ko, gawin mo ulit yung ginagawa mo kanina.” 

                Hindi niya kailangang marinig yun ulit. “Bahala na..” Pumikit siya. Ibinuka niya muli ang kanyang hita at nilaro niyang muli ang tinggil niya. “Mmmmm….” Napakagat siya ng labi. Tulad nang dati, yung balakang niya ang pinagalaw niya. Ang tinggil  niya ang nagpaikot-ikot at humabol-habol sa hinlalato niya. Kinantot niya muli ang daliri. Mabagal muna, tapos ay bibilis, tapos ay babagal muli. Hindi na niya kailangang imaginine na kinakantot siya ni Pong. Kakantutin na siya nito.

                 

Chapter 6 Habang dahan-dahang tinatanggal ni Pong ang suot niyang uniporme, hindi niya nilubayan ng tingin si Marie. Pinagmamasdan niya pa rin ito. Lalo niyang naramdaman ang pag-tigas ng ari niya. “Hayaan mo muna siya diyan. Hayaan mo siyang makamit ang ‘sukdulan’ kung nais niya.”

                 Noong unang pagkakataong makilala niya si Marie, naisip niya agad na iyon ang babaeng gusto niyang protektahan, ang babaeng gusto niyang alagaan, ang babaeng gusto niya mahalin. Madalang niya ito makitang ngumiti. At sa mga minsang iyon, pilit pa.

                  “1-2-3, asawa ni Marie. Araw gabi, walang panty….” Yun lamang ang pangarap niya nang makilala niya ito.                 

                  Wala talaga sa guni-guni niyang may lihim na pag-tingin din ito sa kanya. Parati kasi itong irritable, na para bang ayaw siyang makita. Kung hindi naman, mukhang wala lang itong pakeelam. Sino ba naman siya para mapansin ng dalaga. Maganda, matalino, mayaman. Kung kaya’t masilayan niya lamang ito tuwing gabi, tumataba na ang puso niya.

                   Nagulat siya nang makita niya itong nakikipagtalik sa sarili. Nag-init ang dugo niya. Nakabukaka, kagat ang labi at namimilipit sa sarap. Hindi siya makagalaw. Nang maipon niya ang buong lakas niya upang iwanan ito, narinig niyang inungol nito ang pangalan niya. “Pong….” sariwa sa kanyang alaala. Lalong tumigas ang ari niya. Sa katunayan, kanina pa niya ito gustong iputok. Subalit nais niya talagang mapaligaya si Marie. “Kahit isang gabi lamang. Pangako, paliligayahin kita.”

                   Hubad na siya. Pinulot niya muna sa lapag ang kanyang batuta. Pinuntahan na niya si Marie at lumuhod sa tabi ng hinihigaan nitong lounge chair. Hindi na naman siya nito narinig na lumapit. Pinagmasdan niya ito ng maigi. Wala siyang balak kalimutan ang gabing ito. Napakalapad na ng pagkabukaka, nakapikit, kagat ang labi, ang mga suso ay nagsisitalunan, tirik na ang utong na para bang nagmamakaawa nang mahagkan niya, ang kanang-kamay ay nilalaro ang ari, ang kaliwa naman ay naka-kapit nang mahigpit sa kutson.

     Ang puti ni Marie. Ang pula ng alaga nito. Mauulol na si Pong.

 

                   Chapter 7 “Mukhang hindi mo na ata ako kailangan ah…”

                   Bumalik sa ulirat si Marie. Napatigil siya. Nag-init na naman ang kanyang mga pisngi. Hindi na naman siya muli makatingin kay Pong. Narinig niya itong tumawa.

                   “Hindi ko maintindihan…” Sabi nito sa kanya. “Nahihiya ka pa rin?” Bakas ang pagka-aliw. “Bakit?”

                    Hindi na naman siya makasagot. Pakiramdam niya’y na-bobo na siya.

                    “Ayan ka naman. Nabuking lang kita, napipi ka na.” Nginitian siya nito nang ubod ng tamis at mahinang pinisil nito ang kaliwang suso niya.

                    Nag-init na naman ang kanyang mga pisngi.

                    “Alam mo kung ano ang gamot diyan?” Tumawa muli si Pong. Idiniin nito ang hawak na batuta sa namumula at namamasang tinggil niya. “Ito….”

                    Umarko ang katawan ni Marie at napaungol siya. Natawa muli ang gwardya.

                    “Huwag mo ako pagtawanan, please.” Pakiusap niya.

                    Wala siyang narinig na sagot. Naramdaman na lamang niyang inikot-ikot nito ang batuta sa tinggil niya. Ikinikiskis paikot at pataas-baba. Paikot. Paikot. Paikot. Taas-baba. Taas-baba. Paikot. Paikot. Napaungol siyang muli. Paulit-ulit itong ginawa. Kusang gumalaw ang kanyang balakang. Nakabaon na sa kutson ang mga daliri niya sa kamay. Ang mga daliri naman niya sa paa’y namimilipit na sa pagka-tiklop. Pinadulas nito pababa sa butas niya. Dito na naman ikisniskis ang batuta. Mga ilang sandali pa ay ipinasok na kaunti ang armas sa butas. Napaungol siya.

     “Parang masikip na ah…” sabi nito.  “Gaano na katagal?”

      Bago makasagot si Marie, “Huwag mo nang sagutin. Malalaman ko rin naman.” Ngumiti ulit ito. At ipinasok pang muli kaunti ang batuta.

      Napaungol itong muli.

      “Matagal na nga…” Hindi lang pinahahalata ni Pong, ngunit halos masiraan na siya ng bait sa libog. Prominente na ang mga ugat sa ari niya. May mga lumitaw na ugat na dati’y hindi naman niya nakikita. “Ang puti ng singit mo…” Gamit pa rin ang batuta, ikinalat niya ang katas ni Marie sa singit nito. 

      “Kuya, tama na…” Pakiusap niya habang umiling-iling. Parang gusto nang umayaw.

      Hindi na nakatiis si Pong. Halos maihagis niya yung batuta. Kailangan niya nang mahawakan ang dalaga. Tumayo na siya mula sa pagkakaluhod niya at umupo sa lounge chair, sa may bandang tabi ng tuhod ni Marie.

 

Chapter 8 Ipinasok niya ang hinlalato niya sa nangingintab na ari nito. Napa-arko ang likod ng dalaga. “Huwag mo akong kuyahin, ano ba…”  Habang nakatambay sa loob ang hinlalato niya, hinimas-himas naman ng hinlalaki niya ang tinggil nito.

Kusang kumibot-kibot ang katawan niya. Naiiyak na si Marie sa sarap na ipinamamalas sa kanya.

Inilabas nito ang daliri upang ipasok lamang muli. Labas. Pasok. Labas. Pasok. Labas… Pasok. Hindi mabagal ngunit hindi rin mabilis. Paulit-ulit niya itong ginawa hanggang sa kusang gumiling ang balakang ng prinsesa. “Ang sikip-sikip mo, Marie.” Pinaikot-ikot niyang muli ang daliri sa loob ng butas. Sinusubukang paluwagin nang kaunti, ngunit parang wala naming nagawa ito.

“Mmmmm… Kuya… Aaaahhhh…. Huwag…..” Pag-ungol niya.

“Tsk..” Sa isang iglap ay nasa gitna na ng hita niya ang ulo ni Pong. Pumulupot ang magkabilang braso nito sa bawat hita niya at sinimulan ang walang-awang pag-laplap sa kanyang ari. Pinagmamasdan rin nito ang mukha niya nang isinubo nito ang tinggil niya at napakabilis na dinila-dilaan ito. Walang direksyon ang pagdila. Sige-sige lang. Hindi na tuloy niya namalayang nasasabunutan na niya ang binata.

 “Aaaaah….. Kuya Pong…. Aaaaah….” Gigil na humigpit ang kapit ni Pong sa mga hita niya, na para bang hinatak siya, kung kaya’t napalapit pa tuloy lalo ang ari niya sa mukha nito. Damang dama niya ang pag-agos ng katas niya. Naramdaman niyang lalong bumilis ang pag-dila nito sa tinggil niya hanggang sa pakiramdam niya’y napapaso na ang balat niya sa buong katawan. Napaungol siyang muli. Sasabog na siya. “Ayan na… Ayan na.. Aaaah.. Ayan na…”  Malapit na… Malapit na… Malapit na! Malapit na siyang sumabog nang…

Biglang tumigil si Pong.

Bumukas ang mga mata at napatingin siya rito. Lito siya, hindi niya maintindihan. Bitin. Napakagat siya ng labi. Naghahabol siya ng pag-hinga.

“Dalawang taon lang ang itinanda ko sa iyo.” Tugon nito. “Naiilang ako kapag tinatawag mo akong ‘kuya Pong’…” Kunot-noo nitong inamin. “Simula ngayon, ang tawag mo na sakin, ‘Pong’ lang ha?” Malambing na pakiusap nito. Ang mga mata’y nagsusumamo.

Tumango siya.

                “Talaga..?” Paninigurado nito.

                Tumango muli si Marie. “Mamamatay ako sa lalakeng ito… At hindi pa kami tapos…”

               “Dahil kung hindi…. Alam mo na siguro ang mangyayari…” Nag-dasal agad si Pong na sana kumagat si Marie sa pekeng pambabanta niya. Hindi niya iyon kayang panindigan. Hindi niya hahayaan lumipas ang gabing ito na hindi niya makitang sumabog nang sukdulan si Marie.

              “Tingnan ko nga…” Hinagkan nito ang puson niya. Dinilaan.

              Napahugot siya ng hininga. Palibot na hinalikan nito ang kanyang tiyan. Nakaramdam siya ng butterflies.

                “P-pong…” Ungol ulit niya. Alam niyang napangiti ito. Ang direksyon naman ng halik ay nagbago. Sa gitna na ng kanyang tiyan, pataas sa gitna ng kanyang mga suso, pataas hanggang sa kanyang magkabilang leeg. Matapos sa paghalik ay dinilaan naman ito sandali. Huminga ito nang malalim, tila ay inaamoy siya. Namahinga muna roon si Pong. Pikit ang mga mata. Ang isang pisngi nito ay nakasandal sa leeg ni Marie, habang hinahaplos nito ang isang braso niya. Ang bigat ng buong katawan nito’y ipinahinga muna sa ibabaw niya. Ang mga dibdib nila’y magkadikit. Ang katigasan ng ari nito’y dama niya sa kanyang tiyan. Hindi niya pa ito nakikita. Naramdaman rin lamang niyang sumayad ito kanina sa ari niya nang ito ay umuusad pataas.

                Nangilid ang luha ni Marie. Dahan-dahang niyang inakap ito. Naramdaman rin niyang ipinulupot nito ang mga bisig sa katawan niya. Mahigpit na mahigpit, na parang ayaw siyang pakawalan.

Hinagkan niya ang pisngi ni Pong. Gulat, napatitig ito sa mga mata niya, tila may hinahanap. Hinawakan nito ang magkabilang pisngi niya at hinalikan siya ng marahan doon, bago ito napadpad sa labi niya. Magagaang halik na halos matunaw ang kanyang buong pagkatao. Tumulo ang luha niya sa magkabilang gilid ng kanyang mga mata.

“Bakit ka lumuluha?” Tanong nito. “Nakakataba yan, sige ka…” Dinilaan nito ang luha niya.”

“Mabuti nga iyon.” Sabi niya. “Para hindi na ito maulit.”

Napahagalpak si Pong. “Hindi naman magbabago ang tingin ko sa iyo. Lalo pa kitang hindi titigilan kapag nangyari iyon.” Habang sinusuklay ng daliri nito ang buhok niya.

 “Bakit?”

Ngumiti si Pong na parang bata. “Kunwari ka pang hindi mo alam.”

Hindi niya talaga alam. Kumunot ang noo niya. Bumilis ang tibok ng puso. “Bakit nga?”

Hinalikan nito ang kunot niyang noo. “E diba nga, kapag mataba raw, masabaw?”

Namula ang mga pisngi niya. Gusto niyang pigilan matawa ngunit hindi niya nagawa.

“Hindi lang kita aaraw-arawin. Ooras-orasin pa kita.” Pagbiro nito.

Lalo lamang siyang natawa.

“Sana parati kang ganyan.” Naging seryoso ang itsura nito. Inangkin muli nito ang mga labi niya. Ipinadama sa kanya ang tamang sagot sa kanyang tanong.

 

 Chapter 9 Hinawakan ni Pong ang sariling ari. Hinimas-himas niya ito. Nilaro niya. Ngunit sandali lang. “Si Marie muna.” Hindi niya pa rin nilisan ang mga labi nito.Nilamon ng palad niya ang isang suso. Katam-tamang sukat lamang. Umungol si Pong. Tamang-tama ang sukat para sa kanyang bibig. Inggit na inggit siya sa palad niya. Hindi na siya makatiis. Kung dalawa lamang ang bibig niya. Hindi na niya kaya. Isinubo na niya sa wakas ang kaliwang utong ni Marie. Habang ang dalawang palad niya’y sige lang ang paglapirot at paglamas sa dalawang suso nito. Narinig niya itong umungol. Nilaro ng dila niya. Walang patawad. Umungol itong muli. Lumipat na naman sa kanang utong. Ganoon din, walang awa ang pag-dila niya rito. Gigil niyang sinupsop, hinigop at nilaplap nang salitan ang mga suso nito. Kusang gumigiling na si Marie. Kusang ikinikiskis ang namamasang puke sa ulo at haba ng ari niya.

Nasisira talaga ang bait niya. Ngayon lamang siya nakaranas ng ganito. Dahil ba security guard lamang siya at anak-mayaman ito? Dahil ba pulubi lamang siya at prinsesa ito? Hindi. Hindi yun yon. Marami na siyang napatrabahuhan pa bago rito. May magaganda’t seksi rin naman siyang naging amo, ngunit hindi naman niya ito napapansin. Amo lamang ang tingin niya sa mga ito, wala na. Pero si Marie, aaah si Marie… “1-2-3. Asawa ni Marie. Araw gabi, walang panti.”

Umungol siyang parang hayop nang ibinalot ng prinsesa ang mga hita sa baywang ni Pong. Dry-humping kung tawagin, ang ginagawa nito sa kanya. Gigil siya kay Marie. Sukdulan ang init na nadarama niya para sa babaeng ito. Tagaktak na ang pawis niya. Dinilaan nito ang pawis sa baba niya. Napaungol siyang muli sa pag-giling nito. Pumulupot ang daliri niya sa malambot na buhok ng dalaga at inangkin niyang muli ang mga labi. “Pasensya na kung malamog ko ang mga labi mo.” naisip niya.

“Pong, ipasok mo na.” Bulong ng dalaga sa mga labi niya. “Hindi ko na kaya…” Nilalamas nito ang likod niya na para bang giniling na karne. Ngunit naiintindihan niya ito. siya rin naman, hindi na niya kaya. Gusto na niyang ibaon ang sarili sa loob ni Marie. Napaungol siya. Iniisip niya pa lang ay baka maiputok na niya iyon sa kisame.

 

Chapter 10 Bumangon ito at lumuhod sa harapan ni Marie. Hinawakan ang sariling ari. “Ang laki-laki pala.” Hindi lang ito mahaba, mataba rin ito. Pulang pula ang ulo. Ang mga ugat ay bakat na bakat.

Nag-init ang pisngi ni Pong. Nailang sa pagmamasid ng dalaga. Bakas sa mga mata nito ang lalong pagkasabik sa kanya. Napaungol siya.

Ikiniskis muna nito ang ulo pataas at pababa ng ari niya. Pagkatapos ng ilang sandali, ipapasok na nito sa butas ng puke niya ang ari ngunit…. Bumangon si Marie sa pagkakahiga at inagaw ang ari mula sa pagkakahawak ni Pong. Napaungol ito. “Marie…”

Akmang isusubo niya ang ulo, subalit pinisil ng binata ang mga balikat niya upang itulak siya paatras. “Marie, huwag! Hindi mo kailangan… Putang….. Aaaahhh….”  Narinig niyang sabi nito nang hindi siya nagawang pigilan. Ang mga daliri nito’y napasabunot sa buhok niya. Tulad rin ng ginawa ni Pong, walang awa niya itong dinila-dilaan. Ang mga labi niya’y pinadusdus niya pataas at pababa, ngunit dahil hindi niya makaya ang buong kahabaan nito, ang palad niya ay tumulong. Pinipiga-piga nito ng marahan at mariin, marahan ulit, pagkatapos ay mariin. Hinimas-himas ang kanyang bayag. “Aaaah….Tama—naa.. Aaaaah… Marie….” Pag-ungol nito kung kaya’t hindi na niya mahinto ang ginagawa. Naliligayahan siya sa ginagawa niya. Naramdaman na lamang niyang bigla siyang itinulak ni Pong pahiga. Kunot ang noo nito. Halos mapaso siya sa ipinamalas nitong tingin. Pagkatapos ay hinagkan siyang muli ng mariin, ng matagal, na tila ayaw nitong lisanin ang mga labi niya.

 

Chapter 11 Bumangon muli si Pong upang lumuhod. Inulit ang ginawang bwelo kanina. Ikiniskis muna ang ulo pataas-baba sa tinggil at hiwa ng dalaga. Ipinuwesto na nito sa tapat ng butas ng puke niya at dahan-dahang ipinasok ang ari roon hanggang sa naibaon na nito ang kahabaan ng kanyang pagkalalake. Napaungol sila pareho nang malakas. Umarko ang katawan ng dalaga.

“Ang sikip mo…” Pikit ang mga mata. “Sobrang sikip…” Sabi nito ngunit hindi pa naman nito hinahatak palabas ang ari.

Nilamas ni Marie ang sariling mga suso. Hindi pa kumikilos si Pong. Kusang gumiling na ang kanyang balakang. “Pong… Parang awa mo na…” Napakagat siya ng labi.

Hinawakan ni Pong nang mahigpit ang magkabilang balakang niya. Napatigil sa pag-giling si Marie. Hinalikan muna nito nang marahan ang kanyang puson. At mga ilang segundo pa ay sinimulan nang ilabas-pasok ang ari nito sa puke niya. Umungol sila nang sabay.

Mabagal muna ang pagkantot ni Pong, ngunit ang ritmo ng paglabas at pagpasok ay parehas. Labas. Pasok. Labas. Pasok. Labas. Pasok. Labas. Pasok. Labas. Pasok. “Ang sikip ng mingming mo… Aaahhh…” Umungol itong muli. Mga ilang sandali pa ay nagbago ang ritmo. Mabagal ang paglabas, ngunit mabilis at malalim ang pagpasok. Magkasabay ang pagkantot nito paloob at ang  paghatak nito sa balakang ni Marie. Hanggang sa pabilis na nang pabilis ang pagkantot nito sa kanya. Kinabayo siya nito. Ang sarap… Ay ang sarap…  Hindi na niya malaman kung nakailang ungol na siya. Bastos na rin ang mga lumalabas sa kanyang bibig.

“Kantutin moko Pong…. Aaaaahhh…. Ang sarap… Mmmm…. Kantutin moko…. Aaaahhh… Kantutin moko…..” Pagmamakaawa niya.

“Kinakantot na kita o….” Gigil na gigil na hinahatak siya paulit-ulit ni Pong pasalubong sa ari nito. “Heto o…. Mmm!” Kantot. Kantot. Kantot. “Eto oh, mahal.” Kantot. Kantot. Kantot. Kantot. “Aaahhh..… Marie heto pa…!” Kantot. Kantot. Kantot. Kantot. Kantot Kantot. Kantot. Kantot. Kantot. Kantot. Kantot. Kantot.

Sukdulan… Malapit na. Sasabog na si Marie. Kantot. Kantot. Kantot. Kantot.

“Tangina…. Aaaahhh… Aaaaahhh… Aaaahhh… Kantutin mo pako…” Halos nasigaw niya.

Sukdulan. Malapit na!

Kinantot siya nang kinantot ni Pong. Lalong bumilis. Lalong gigil. Hindi nito namamalayang nalalamog na ang balakang niya sa pagkakahawak nito. Kinatot siya nang kinantot nito.

 “Iputok—mo—sa—puke—ko—Aaahh….”

Hindi malaman ni Pong kung tama ba ang pagkaintindi niya. Lalo siyang nasiraan ng bait.

“Putok—mo—sakin… Mmmm….” Kagat ang labi. “Sa loob….”

Parang animal na napaungol si Pong. “Sigurado ka?” Bago pa sumagot si Marie, mas bumilis ang pagkantot niya rito. Kantot. Kantot. Kantot. Kantot. Malapit na. Gumagapang na ang kiliti. Kantot. Kantot. Kantot. Kantot.

Naitango na lamang niya ang sagot. Ang mga ungol niya ay maiikli na ngunit mas malalakas. “Aah—Aah—Aah—Aah—Aah—Aah—Aah—Aah—Aah—Aah!”  Nawalan na siya ng pakialam kung may makarinig sa kanya. Ayan na. Gumagapang na ang kiliti.

Ayan na… Ayan na… Ayan na… Ayan na!!! Kantot! Kantot! Kantot! Kantot! Kantot! Kantot! Kantot! Kantot! Kantot!!!!!!!!!

Sukdulan!!! “Aaaahhh….” Sabay silang napaungol na tila wala nang bukas. Arkong arko ang katawan ni Marie. Ipinutok naman ni Pong ang lahat ng mainit na tamod niya sa loob nito. Ang sarap… At mistulang nag-collapse siya sa ibabaw ng dalaga. Parehas naghahabol ng hininga. Parehas napagod. Parehas maligaya.

 

Chapter 12 Hindi maintindihan ni Pong kung ano ang nangyari. Hindi niya alam kung ano ba ang maling nagawa niya. Pagkatapos ng namagitan sa kanila kanina lamang, hindi niya maintindihan kung bakit nakasimangot na naman ang dalaga at hindi siya kinakausap. Sumakit ang dibdib niya. “Pambihirang babae naman toh…” sabi niya sa sarili. Hindi bale. Masakit man aminin pero, hindi naman talaga sila nababagay sa isa’t isa. Kung meron man kasing mas mahihirapan sa kanilang dalawa, si Marie iyon. Matinding lungkot ang bumalot sa kanya.

“Halika, hatid na kita sa loob.” Alok ni Pong.

 “Huwag na.” Tanggi ni Marie. Ayaw niyang tingnan ang binata. Nangingilid na naman ang luha niya. “Ano ba itong pinasok ko…” Nagsimula na siyang maglakad nang hindi na inintay ang kasama. Dere-derecho siya. Lumabas na ng indoor pool. Dumaan sa bakuran. Pumasok sa loob ng bahay. Umakyat ng hagdanan. Nilakad ang mahabang pasilyo hanggang sa makarating na sa harap ng kwarto niya. Binuksan ang pintuan, pumasok sa loob, at nang isasara na niya ang pinto…

“Sandali…” Sabi ni Pong.

Hindi inasahan ni Marie na sinundan pa rin siya nito. Medyo natuyo na yung nangingilid niyang luha kaya nakaya niya nang tingnan ang mga mata nito. “Bakit?”

Kumunot lamang ng saglit ang noo. Tapos ay ngumiti. Subalit sa pagkakataong ito, bakas na sa mga mata nito ang matinding lungkot. Nawalan ng ningning. Nasaktan niya ito.

“Aalagaan niyo po sarili niyo ha.” Paalala nito.

Sumakit ang dibdib niya sa panganganopo nito. Tumango siya.

Bumungtong-hininga si Pong tapos ngumiti ulit. “Goodnight po, Ma’am Marie.” Hindi na ito nag-antay ng sagot. Tumalikod na ito at mabilis na naglakad papaalis.

Hindi pa siya nakakalayo nang may maramdaman siyang yumakap sa kanya mula sa likod. Ang mga braso’y mahigpit na bumalot sa baywang niya. “Marie.”

Naramdaman niyang tumitigas na naman ang kanyang ari. “Pambihira…”

Binura niya ito sa isipan. Hinawakan ni Pong ang mga braso ng dalaga at hinila pa ito ng kaunti upang humigpit pa lalo ang yakap nito sa kanya. “Ano ka ba… Ayos lang naman yun… Naiintindihan ko naman…”

Hindi na naman ito sumasagot.

Nang marinig ni Pong na suminghot si Marie, agad siyang tumalikod at hinanap ang mukha nito. Nakatingin ito sa sariling paa. Malapit nang tumulo ang luha. Pinagmasdan niya muna ito. Nanikip ang dibdib niya. “Tsk… Ang kulit mo naman… Tingnan mo, ang taba-taba mo na tuloy…”

Natawa ito nang mahina at tinakpan ang mukha gamit ang maliliit na palad.

“Taba… Diba sabi ko sa iyo oorasorasin kita…? Kalahating oras na ang nakalipas mula nung tumambling tayo.Sige ka… Hindi ka makakalakad niyan bukas…” Sa katunayan, gusto niya nga itong angkinin muli. “Ay pambihira…”

Napahagulgol na ito at yumakap muli sa kanya. Ginantihan niya ito ng higpit. “Ano ka ba… Naiintindihan ko naman…” Seryoso niyang sabi.

“Pasensya na kanina, Pong… Natakot ako bigla… Hindi ko kasi alam kung papaano ko ‘to mapapanindigan… Ayaw ko namang mawala ka sakin…” Sabi ni Marie, tumingin ito sa mga mata niya. “Lalo na ngayon…”

Napangiti si Pong. Bumalik ang nawalang ningning. “Salamat.” Sabi nito. “Hindi kita pipilitin. Dama mo naman siguro na ayaw ko ring mawala ka sa akin. Pero kung anong desisyon mo, rerespetuhin ko.”

“Nirereverpsychology mo naman lang ata ako…” Pagbibiro ni Marie.

Natawa siya. “Marunong ka nang mag-diet ah..” Pabirong tumingin ito sa relos. “Nakup, nakakainis naman!”

Natawa na rin si Marie. Hinigpitan muli ang pagkakayakap.

“Kailangan ko nang bumalik sa guardhouse.” Paalala ni Pong. Natatakot rin itong baka ‘pag napatagal pa ang lingkisan nila, hindi na siya makapag-pigil. Pagod na ang dalaga at maaga pa ang pasok nito sa trabaho bukas. “Kiss moko sa lips, dali.” Paglambing at pagbiro nito.

Nagtawanan sila. medyo napalakas. “Sssh!!!” Sabay nilang pag-saway sa isat isa. Tapos ay ipinulupot ni Marie ang braso niya sa leeg ni Pong at hinalikan ito sa labi.

*******Wakas*******

(Source: tagalogerotica)

  1. arkinjohn reblogged this from tagalogerotica
  2. tagalogerotica posted this